Historiek

Hoe het begon...

1981


Op 5 september stonden de broers Dirk en Walter Evenepoel voor het eerst op de planken als ‘Arjaun’. In een wat grauwe tent op een Strijtems weiland lieten ze het publiek kennis maken met hun volkse liedjes in het Pamels. Zevenendertig jaar en honderden optredens later springen (nu ja…) ze weer op het podium. Op een kleine steenworp van waar het voor hen begon, staat nu GC Het Koetshuis en precies op deze plek stelt de groep nu zijn vierde cd voor.   

1987


Dirk en Walter hebben in die eerste jaren alle parochiezalen van het Pajottenland op hun kop gezet. Ze krijgen het gezelschap van een bijzonder getalenteerd kereltje. Veertien jaar is Stefan Timmermans, wanneer hij fluitend en doedelend van Arjaun een trio maakt.

1991

 

Arjaun heeft de wind in de zeilen. Het regent verzen en melodieën in hun hoofd. Tegen de herfst van ‘91 hebben ze de oogst aan melodieën ingeblikt en maken zij als eerste groep in de Vlaamse folk een straalplaat met nieuw werk, een ‘cd’, zoals het nieuwe medium heet. De Arjauntrein is voorgoed vertrokken. De grenzen van het Pajottenland worden genegeerd en voortaan hoort men de Pamelse liedjes van Bocholt tot Langemark, van Breda tot Brussel.

1995


 Met volle teugen geniet het vrolijke trio van de herleving van de volksmuziek en de speelkansen die deze golf voor hen meebrengt. Als ze zich toch wat rust gunnen, vleien de muzen zich naast hen en inspireren hen om weer een karrenvracht pittige melodieën en schalkse teksten uit hun mouw te schudden. Nauwelijks vier jaar na de eersteling pakt Arjaun uit met een tweede album: ‘boven wet en orde’, een titel die de lading dekt!

2001

Arjaun viert zijn twintigste verjaardag met een nieuwe muzikant: voortaan verrijkt Etienne Wauters op diatonisch accordeon de klankkleur. De groep speelt op de bekende folkfestivals in Vlaanderen, maar wordt als ambassadeur van het goede Brabantse leven ook al eens uitgestuurd naar Nederland, Duitsland en Italië. Het enthousiaste publiek blijkt overal het archaïsche Pamels probleemloos te begrijpen (of anders doen ze toch heel goed alsof).

2004


Naar aanleiding van een benefietconcert voor een slachtoffer van de gasramp in Gellingen, krijgt Arjaun op het podium toevallig het gezelschap van een ‘oude’ muzikale makker, Dirk Van Lierde. De vonk springt over en sindsdien heeft de folkgroep er een gedreven muzikale duizendpoot bij. De klank van de groep wordt rijker, de arrangementen meer verscheiden, maar het typische, licht anarchistische karakter en de ironie blijven bewaard.

2007


Er waren de voorbije jaren zoveel liedjes bijgekomen op de speellijst van Arjaun, dat een nieuwe plaat niet langer kon uitblijven. Met de minzame Wilfrid Moonen als producer en de onvolprezen studiotechnicus Guido Sergoris als steunpilaren, steeg het vijftal boven zichzelf uit en ze verrasten de folkwereld met ‘Vivan de gees’, een plaat die het bijzonder goed deed  in het alternatieve circuit. Met ‘Mille Moljer’ scoorden ze zowaar een ‘folkhit’.

2017


Niets is voor altijd. Stefan Timmermans, die dertig jaar zijn stempel had gedrukt op de klank van Arjaun, kon de lokroep van de verre horizonten niet langer weerstaan en emigreerde naar ‘zijn’ Spanje. Zo’n muzikaal monument vervang je niet zomaar. En toch lag de oplossing voor de hand. Bart Praet, een ander muzikaal talent uit het Pajottenland, was heel vertrouwd met het repertoire van zijn dorpsgenoten en na een paar ‘invalbeurten’ stond het vast: met hem kreeg Stefan een waardige opvolger. Bart doedelt en fluit het Arjaunrepertoire alsof hij nooit iets anders deed.

2018


Een vol jaar werd geschreven, geschrapt, geoefend en geregistreerd. Een nieuwe lente, een … vertrouwd geluid! Met ‘op een banksken’ brengt Arjaun de cd uit waar misschien niet de hele wereld, maar alleszins een ruime schare liefhebbers van eerlijke volkse muziek zit op te wachten. De nieuwe schijf wordt bijzonder goed ontvangen en geprezen om haar variatie, technische kwaliteit, en dat typische Arjaun-rechttoe-rechtaan…

copyright Arjaun 2018